Vuye: “Politieke machtsspel van de particratie zal leiden tot collectieve verarming”

V&W waarschuwde in de Kamer regering én parlement voor de collectieve verarming waarin het machtsspel van de particratie ons stort. “De Belgische export, waarvan 90 % Vlaams is, komt nu in gevaar. En zonder begroting is er geen loonakkoord of interprofessioneel akkoord”, zegt Hendrik Vuye in de Kamer. “Wij roepen de volksvertegenwoordigers op vertegenwoordigers van het volk te zijn, in plaats van partijslaafjes die rederen vanuit electoraal belang.”

Dit is de integrale tekst van de V&W-interpellatie van Hendrik Vuye in de Kamer van 18 december 2018, vlak voor het ontslag van de regering-Michel II.

Hendrik Vuye (Vuye&Wouters): Mijnheer de voorzitter, mijnheer de eerste minister, het standpunt van mijn fractie is gekend, ik heb het vorige week toegelicht. Ten eerste, u had het vertrouwen moeten vragen. U hebt dat niet gedaan en daaruit volgt, ten tweede, ondanks het feit dat sommige leden van uw regering het blijkbaar niet goed beseffen, dat u reeds in lopende zaken zit. [Na de interpellaties bood premier Michel het ontslag van zijn regering aan en zit nu dus, willens nillens, in lopende zaken.] Dat wil zeggen dat uw dream team uit 2014, dat vrij snel een kibbelkabinet was geworden, nu een soort van uiteengevallen oorlogscoalitie is.

Sommigen lopen weg uit de regering, zodat uw regering in lopende zaken zit. Men vraagt zich af waarom. Het vluchtelingenpact, waarover men heel weinig gehoord heeft hier in de assemblee, behalve toen ik er zelf over sprak, is gisteren goedgekeurd in de algemene vergadering van de Verenigde Naties. Over het migratiepact wordt morgen gestemd. Die maken dan deel uit van de internationale rechtsorde, ondanks de Marrakeshvlucht van één partij. Die soft law is er, u hebt dus niets bereikt. U had zaken kunnen bereiken, maar dan had u twee jaar eerder in actie moeten schieten.

Het VN-vluchtelingenpact en het VN-migratiepact zijn goedgekeurd, ondanks de Marrakeshvlucht van één partij. U hebt dus niets bereikt.

De bevolking kijkt een beetje met stijgende verbazing naar deze vechtscheiding. De twee partners steken hun huis in brand. Ze steken dan ook nog eens de begroting in brand. Men is voor de welvaart van het land en dat gaat veel beter zonder begroting, dat is nu blijkbaar de nieuwe kracht van verandering.

Waar moeten wij nu naartoe? Mijn fractie heeft geen schrik van verkiezingen. Integendeel, dan hebben wij twee kansen in plaats van één, dus waarom zouden wij tegen zijn. Wij moeten echter wel beseffen dat dit fundamenteel eigenlijk niets verandert. Want er is toch niemand die gelooft dat er een federale regering gaat komen vóór de deelstaatverkiezingen van eind mei? Er is toch niemand die gelooft dat die onderhandelingen op een ernstige wijze gaan aangevat worden vóór eind mei? En als het dan eind mei is, hoeveel dagen moeten wij er dan nog bijtellen? 541, zoals in 2010?

Dat was overigens de langste niet-communautaire formatie uit de Belgische geschiedenis. Moeten we er soms 138 dagen bijtellen zoals in 2014? Als er nu verkiezingen zijn, dan is er bij mirakel morgen geen regering, dat is wel heel duidelijk. Verkiezingen of geen verkiezingen, Michel II blijft in lopende zaken.

Het politieke machtsspel dat iedereen hier nu ziet zou weleens kunnen leiden tot een collectieve verarming. Daar wil mijn fractie heel uitdrukkelijk voor waarschuwen.

Mijn fractie wil dus heel uitdrukkelijk waarschuwen voor deze collectieve verarming die dreigt omwille van het politieke machtsspel dat gespeeld wordt door de vier partijen van de uiteengevallen oorlogscoalitie. Hierdoor kunnen er drie belangrijke dossiers niet meer behandeld worden:

  1. We stevenen af op een harde brexit en België is na Ierland en Nederland de derde grootste exporteur naar het Verenigd Koninkrijk. Collega’s van de N-VA, 90 % van die export is Vlaams. Die komt nu mogelijks in gevaar.
  2. Begin januari moet er normaal een nieuw interprofessioneel akkoord komen. Dat zal heel moeilijk zijn zonder een begroting.
  3. Het derde gevaarlijke punt is dat veel mensen moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Kijk maar naar de betogingen van de gele hesjes, luister naar wat die mensen zeggen. Ze hebben het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. In januari zou er normaal een loonakkoord moeten komen maar als er geen begroting is en er verkiezingen komen zal dat toch ook niet echt worden opgelost.

Mijnheer de eerste minister, u bent natuurlijk aan een onmogelijke opdracht begonnen. U komt naar het Parlement en zoekt hier verantwoordelijke volksvertegenwoordigers. In plaats daarvan vindt u particratie, de partijen die hier vanuit hun hoofdkwartieren, niet alleen uit Antwerpen maar uit alle hoofdkwartieren, duim omhoog of duim omlaag gebaren. Dat vindt u hier. U vindt partijen die allemaal redeneren vanuit hun eigen electoraal belang. Ze kijken hoe ze kunnen scoren bij de verkiezingen, nu of in mei 2019, maar ze zijn niet bezig met de welvaart van de burgers.

Een peiling moet niet bepalen wat hier gebeurt in de Kamer, maar wel het gezond verstand.

Mevrouw Wouters en ik, wij roepen de volksvertegenwoordigers dan ook op om in plaats van partijslaafjes vertegenwoordigers van het volk te zijn. Doe het! Durf het! Verantwoordelijke volksvertegenwoordigers zijn geen volksvertegenwoordigers die op bevel van hun partij chaos toevoegen aan de reeds bestaande chaos. Die chaos mogen wij niet toestaan of wij evolueren naar een collectieve verarming!