De communautaire standstill van de regering-Michel leert alvast dat dit geen strategie is voor Vlaanderen. De transfers blijven bestaan, de vele instellingen kosten handenvol geld en de bevoegdheden blijven versnipperd over de federatie en de deelstaten. Met de communautaire standstill doen de Vlamingen zich de das om. Veerle Wouters en Hendrik Vuye spraken op de academische zitting georganiseerd door het Elfjulicomité Limburg en de Werkgroep Frans Kusters op 8 juli.

Vuye en Wouters dienen een wetsvoorstel in om de deelstaten een plaats te geven in de organen van de Nationale Bank van België (NBB). De deelstaten oefenen immers belangrijke economische bevoegdheden uit. Met hun voorstel komen Vuye en Wouters tegemoet aan een oude Vlaamse eis, waar ooit gewezen minister-president Kris Peeters (CD&V) nog voor heeft gepleit. Gaan de Vlaamse partijen ons steunen, of geldt ook hier de communautaire standstill?

UGent bewijst dat het Belgische pacificatiemodel niet werkt. Dat schrijven Hendrik Vuye en Veerle Wouters op Doorbraak.be. De Gentse rector is pas verkozen wanneer hij een tweederdemeerderheid haalt. Een rector verkozen met zo’n meerderheid heeft een groot draagvlak. Dit is ongetwijfeld juist … alleen, deze exorbitante meerderheid maakt het niet mogelijk een rector te verkiezen. Het pacificatiemodel zorgt voor blokkering.

Vuye en Wouters werpen hun licht op de ecocheques in een opiniestuk op Doorbraak.be. Het dossier zit helemaal vast. De Kamerleden geraken er niet uit. Sommigen komen op hun woorden terug en durven hun eigen voorstel niet meer te stemmen, anderen dat de regering de knoop doorhakt. Particratie en parlementaire democratie: het gaan niet samen. De Kamer heeft in dit dossier nogmaals haar machteloosheid tentoongespreid.