Wat de Nederlanders bewijzen, is dat politieke vernieuwing echt kan. Transparantie is er geen holle slogan, maar politieke realiteit. In België worden grote partijen bevoordeeld en zit het parlement vol fantoomparlementsleden die enkel op een knopje komen duwen. Het kan anders. Het wordt tijd dat we de Belgische particratie ontgrendelen! Nederland geeft alvast het goede voorbeeld.

Regering bouwt kotje bij in de Belgische koterij (Unia)

België kent een wildgroei aan instituten voor mensenrechten. Er is Unia, het migratiecentrum Myria, de privacycommissie, het Instituut voor de gelijkheid van mannen en vrouwen, de Nationale Commissie voor de Rechten van het Kind (NCRK) en de federale ombudsdienst. Nu blijkt dat de regering-Michel nog een nieuw instituut zal oprichten. “In plaats van kotjes bij te bouwen zou men beter grondig hervormen”, zegt Wouters in de Kamer.

De Belgen in het buitenland stemmen voor het eerst mee bij de federale verkiezingen van 1999. Voor de deelstaatparlementen bestaat deze mogelijkheid nog niet. Vorige donderdag stond een ontwerp van bijzondere wet van de ministers Jan Jambon (N-VA) en Didier Reynders (MR) op de agenda van de plenaire van de Kamer om ook dit te regelen. Na uren debat is het ontwerp ingetrokken. Een politieke nederlaag die kan tellen.

Dan stellen Vuye & Wouters i.s.m. Doorbraak hun nieuwe boek “Sleutels tot ontgrendeling” voor, ook gekend als het #Grendelboek. België is een land waar de wetgever de Franstalige voorrechten heeft vergrendeld met alarmbelprocedures, belangenconflicten, etc. In hun boek analyseren én ontgrendelen Vuye & Wouters deze legistieke struikelblokken.